Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

Ενότητα 9. Πρώτες προσπάθειες των επαναστατημένων Ελλήνων για συγκρότηση κράτους





Ε Ν Ο Τ Η Τ Α 9 Πρώτες προσπάθειες των επαναστατημένων Ελλήνων για συγκρότηση κράτους from Kvarnalis75



ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ
Μορφές πολιτικής οργάνωσης με τοπικό χαρακτήρα
Η πολιτική οργάνωση ήταν αναγκαία:
·      για τον ανεφοδιασμό των στρατευμάτων,
·      για την οργάνωση των περιοχών που απελευθερώνονταν,
·      για τη διαχείριση των «εθνικών γαιών» ή «εθνικών κτημάτων».
Οι τοπικοί οργανισμοί:
Οι τοπικοί οργανισμοί ήταν ένα είδος τοπικών κυβερνήσεων, που ελέγχονταν κυρίως από τους προεστούς, τους Φαναριώτες και τους ιεράρχες.
Οι πιο σημαντικοί τοπικοί οργανισμοί ήταν:
·      Η Πελοποννησιακή Γερουσία / προεστοί.
·      Η Γερουσία της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος / Αλ. Μαυροκορδάτος.
·      Ο Άρειος Πάγος / ανατολική Στερεά / Θ. Νέγρης.
Οι πολιτικές διαμάχες:
Στο πλαίσιο του αγώνα για τη διαχείριση της εξουσίας αναπτύχθηκαν δύο κοινωνικοπολιτικές ομάδες: - οι οπλαρχηγοί και οι Φιλικοί
                                              οι προεστοί, οι αρχιερείς και οι Φαναριώτες
Η Α΄ Εθνοσυνέλευση
Επίδαυρος /  Δεκέμβριος του 1821 -  Ιανουάριος του 1822:
·      Διακήρυξε ότι η επανάσταση ήταν εθνική και όχι κοινωνικοανατρεπτική.
·      Όρισε ως διοίκηση της επανάστασης δύο σώματα:
α) το Εκτελεστικό (πενταμελής κυβέρνηση με πρόεδρο τον Αλ. Μαυροκορδάτο).
β) το Βουλευτικό (είχε 70 μέλη και πρόεδρο τον Δ. Υψηλάντη).
·      Ψήφισε το πρώτο ελληνικό σύνταγμα, το σύνταγμα της Επιδαύρου.
Το σύνταγμα της Επιδαύρου:
·      Ήταν έντονα επηρεασμένο από τα συντάγματα της γαλλικής επανάστασης.
·      Διακήρυττε την ελληνική ανεξαρτησία
·      Θέσπιζε ως πολίτευμα την αβασίλευτη δημοκρατία.
Η Β’ Εθνοσυνέλευση
Άστρος της Κυνουρίας / Μάρτιος - Απρίλιος του 1823:
·           Ενέκρινε μια τροποποιημένη εκδοχή του συντάγματος της Επιδαύρου.
·           Κατάργησε όλους τους τοπικούς οργανισμούς.
·           Κατάργησε το αξίωμα του αρχιστράτηγου (το έφερε ο Θ. Κολοκοτρώνης).
·           Όρισε πρόεδρος του εκτελεστικού τον Μαυρομιχάλη και του Βουλευτικού τον Μαυροκορδάτο.
Ο εμφύλιος πόλεμος
Οι αιτίες της εμφύλιας διαμάχης:
·           Οι αντιθέσεις ανάμεσα στους Έλληνες για τον έλεγχο της πολιτικής εξουσίας (πρόκριτοι, ιεράρχες, Φαναριώτες – οπλαρχηγοί, Φιλικοί).
·           Οι τοπικιστικές αντιθέσεις
·           Οι διαφωνίες για τη διαχείριση των χρημάτων από το δάνειο που είχε συναφθεί στην Αγγλία
·           Οι προσωπικές αντιπαλότητες και φιλοδοξίες
Πρώτη φάση του εμφυλίου πολέμου (φθινόπωρο 1823 – καλοκαίρι 1824):
Συγκρούστηκαν δύο παρατάξεις με επικεφαλής το Θ. Κολοκοτρώνη (αντιπρόεδρος του Εκτελεστικού) και τον Αλ. Μαυροκορδάτο (πρόεδρος του Βουλευτικού) à Οι πιο ισχυροί πρόκριτοι της Πελοποννήσου και της Ύδρας υποστήριξαν τον Μαυροκορδάτο και ο Κολοκοτρώνης υποχώρησε.
Δεύτερη φάση του εμφυλίου πολέμου (Ιούλιος 1824 – Ιανουάριος 1825):
Ο Μαυροκορδάτος και οι Υδραίοι συμμάχησαν με τον Ι. Κωλέττη που επηρέαζε  οπλαρχηγούς της Στερεάς Ελλάδας και απέκλεισαν τους Πελοποννήσιους από την εξουσία - Τους ανάγκασαν να συνθηκολογήσουν και φυλάκισαν τον Κολοκοτρώνη και τον Ανδρούτσο.
Η Γ’ Εθνοσυνέλευση:
Τροιζήνα  / Άνοιξη του 1827:
·           Εξέλεξε Κυβερνήτη της Ελλάδας για επτά χρόνια τον Ι. Καποδίστρια.
·           Ψήφισε το Πολιτικό Σύνταγμα της Ελλάδας, το οποίο διαπνεόταν από φιλελεύθερες αντιλήψεις και ήταν το πιο δημοκρατικό σύνταγμα της εποχής του.



Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2018

Ενότητα 8. Η εξέλιξη της ελληνικής επανάστασης (1821-1827)



Ενότητα 8. Η εξέλιξη της ελληνικής επανάστασης (1821-1827). Ιστορία Γ΄ Γυμνασίου from Τσατσούρης Χρήστος, Γυμνάσιο Μαγούλας Δυτικής Αττικής

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

Ποιοι παράγοντες συντελούσαν στην επιτυχή έκβαση της επανάστασης στην Πελοπόννησο;
  • Οι ελληνικοί πληθυσμοί ήταν πυκνότεροι.
  • Ο οθωμανικός στρατός δεν ήταν ιδιαίτερα ισχυρός.
  • Υπήρχαν πολλοί Φιλικοί που προετοίμαζαν κι ανέμεναν τον ξεσηκωμό.
  • Υπήρχαν ένοπλα σώματα Ελλήνων.
  • Υπήρχαν ελληνικά εμπορικά σκάφη εφοδιασμένα με κανόνια.
  • Υπήρχαν πολλοί Έλληνες που διέθεταν σημαντική πολεμική εμπειρία.
  • Το ορεινό έδαφος διευκόλυνε τον κλεφτοπόλεμο.
Πού ήταν οι επαναστατικές εστίες;
Πελοπόννησος, Στερεά Ελλάδα, Κρήτη, Αιγαίο, Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη, Κύπρος και Μ. Ασία.
Σε ποιες περιοχές η καταστολή της επανάστασης ήταν άμεση και σε ποιες επικράτησε ;
Η  επανάσταση καταπνίγηκε σε περιοχές που ήταν πεδινές και που ήταν εύκολο να φτάσει ο οθωμανικός στρατός.
Η επανάσταση εδραιώθηκε σε Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα και νησιά του Αιγαίου.
Ποιοι ήταν οι  πρωταγωνιστές;
Κολοκοτρώνης, Καραϊσκάκης, Ανδρούτσος, Μπότσαρης, Κανάρης, Μιαούλης,  Μπουμπουλίνα και Μαντώ  Μαυρογένους.
Η ΦΑΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΤΥΧΙΩΝ (1821-1824)
 Ποιες ήταν οι Ελληνικές επιτυχίες από το 1821 ως το 1824;
  • Ο περιορισμός των Τούρκων στα τοπικά φρούρια και η κατάληψη σημαντικών πόλεων της Πελοποννήσου.
  • Η παρεμπόδιση τουρκικών στρατευμάτων σε διάφορα σημεία της Στερεάς Ελλάδας από οπλαρχηγούς, όπως ο Ανδρούτσος και ο Αθ. Διάκος.
  • Η άλωση της Τριπολιτσάς με επικεφαλής τον Θ. Κολοκοτρώνη.
  • Η παρεμπόδιση του τουρκικού στόλου από τις ελληνικές δυνάμεις.
Ποιες ήταν οι  αντιδράσεις των Τούρκων;
  • Τα αντίποινα σε βάρος αμάχων σε Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Θράκη κ.ά..
  • Ο απαγχονισμός του πατριάρχη Γρηγορίου  Ε΄.
  • Η κατάληψη της Χίου και η σφαγή του ελληνικού πληθυσμού της.
  • Η συμμαχία του σουλτάνου με τον ηγεμόνα της Αιγύπτου Μοχάμετ Άλι.
  • Η καταστολή της επανάστασης στην Κρήτη.
  • Η καταστροφή της Κάσου και των Ψαρών.
Η ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΜΨΗΣ (1825-1827)
Πότε και γιατί αρχίζει η κάμψη;
  • Αποβίβαση του Ιμπραήμ (μετά από τη  συμφωνία  Σουλτάνου και Μοχάμετ Άλι) στην Πελοπόννησο.
  • Ανακατάληψη μεγάλου μέρους της Πελοποννήσου.
  • Εκδήλωση εμφυλίου πολέμου μεταξύ των Ελλήνων επαναστατών.
  • Η πολιορκία και η ηρωική έξοδος στο Μεσολόγγι.
  • Ο θάνατος του Γ. Καραϊσκάκη.
Από ποιους υπογράφεται και τι  προέβλεπε η Συνθήκη του Λονδίνου (6 Ιουλίου 1827);
  • Υπογράφεται από τις Μεγάλες Δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία).
  • Προέβλεπε την ειρήνευση και τη δημιουργία ελληνικού κράτους.




Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2018

Ενότητα 7. Η Φιλική Εταιρεία και η κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης στις παραδουνάβιες Ηγεμονίες







ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΝΕ ΜΟΡΦΗ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
  Τί ήταν η Φιλική Εταιρεία;
Ήταν μια μυστική οργάνωση που δημιουργήθηκε το 1814 στην Οδησσό της
Ρωσίας με σκοπό την προετοιμασία του ένοπλου αγώνα των Ελλήνων για την
ανεξαρτησία. Η διαφορά της με τις υπόλοιπες οργανώσεις που είχαν
προηγηθεί είναι ότι αυτές έθεταν σαν πρώτο στόχο την παιδεία, ενώ η
Φιλική Εταιρεία την επανάσταση. Πρωτεργάτες της ήταν οι Νικόλαος
Σκουφάς, Αθανάσιος Τσακάλωφ, Εμμανουήλ Ξάνθος και Παναγιώτης
Αναγνωστόπουλος.
•    Ποια ήταν τα προβλήματα που έπρεπε να αντιμετωπίσει η Φιλική Εταιρεία;
i.    Ο ελληνισμός ήταν διάσπαρτος σε έναν ευρύ γεωγραφικό χώρο
ii.    Έπρεπε να δράσουν με μεγάλη μυστικότητα για να μη γίνουν
αντιληπτοί από την οθωμανική διοίκηση και από τις ευρωπαϊκές
απολυταρχίες
iii.    Έπρεπε να υπερνικήσουν τους δισταγμούς των Ελλήνων που είχαν δει
προηγούμενες επαναστατικές προσπάθειες να αποτυγχάνουν (Ορλωφικά,
Λάμπρος Κατσώνης κλπ.)
iv.    Έπρεπε να κινητοποιήσουν ανθρώπους που προέρχονταν από
διαφορετικές κοινωνικές ομάδες και είχαν διαφορετικά κοινωνικά και
οικονομικά συμφέροντα.
•    Ποιες ήταν οι ευνοϊκές συνθήκες για τη Φιλική Εταιρεία;
i.    Η Οθωμανική Αυτοκρατορία αντιμετώπιζε εσωτερικά προβλήματα (Αλή Πασάς)
ii.    Είχαν διαδοθεί οι ιδέες της γαλλικής επανάστασης μεταξύ των Ελλήνων
iii.    Πολλοί Έλληνες ήθελαν τη δημιουργία ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.
•    Πώς λειτουργούσε η Φιλική Εταιρεία;
Η Φιλική Εταιρεία υιοθέτησε την οργάνωση των μυστικών οργανώσεων της
Ευρώπης (π.χ. καρμπονάροι). Τα υποψήφια μέλη της δοκιμάζονταν για κάποιο
διάστημα και στη συνέχεια εντάσσονταν στην οργάνωση. Ορκίζονταν πίστη
και αφοσίωση, ενώ οι παραβάτες τιμωρούνταν με θάνατο. Χρησιμοποιούσαν
ψευδώνυμα και επικοινωνούσαν με κρυπτογραφικό αλφάβητο.
•    Ποιοι ήταν μέλη της Φιλικής Εταιρείας;
Μέχρι το 1817-1818 η Φιλική Εταιρεία απευθυνόταν κυρίως σε πλούσιους
Έλληνες εμπόρους προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα για την ανάπτυξή
της. Λίγοι δέχτηκαν να συμμετάσχουν. Αργότερα η οργάνωση απευθύνθηκε και
σε μικρεμπόρους και διανοούμενους με αποτέλεσμα να αναπτυχθεί γρήγορα.
Οι γυναίκες γίνονταν δεκτές στην οργάνωση κατ’ εξαίρεση.
•    Ποια ήταν η ηγεσία της Φιλικής Εταιρείας;
Η ηγεσία της Φιλικής Εταιρείας ονομαζόταν Αόρατη Αρχή και παρέμενε
μυστική έτσι ώστε να εννοείται ότι ήταν κάποιο ισχυρό πρόσωπο. Οι
ιδρυτές της ήθελαν να βρουν κάποιο ηχηρό όνομα που θα ενέπνεε τους
συμπατριώτες τους. Αρχικά απευθύνθηκαν στον Υπουργό Εξωτερικών της
Ρωσίας Ιωάννη Καποδίστρια, που όμως αρνήθηκε θεωρώντας ότι οι συνθήκες
δεν ήταν ακόμα ώριμες για επανάσταση. Τελικά η ηγεσία δόθηκε στον
Αλέξανδρο Υψηλάντη, ανώτερο αξιωματικό του ρωσικού στρατού, που
ονομάστηκε Γενικός Επίτροπος της Αρχής.
Η επανάσταση αποφασίστηκε να ξεκινήσει από τις παραδουνάβιες ηγεμονίες :
1)    γιατί εκεί δεν υπήρχε τουρκικός στρατός (λόγω ρωσοτουρκικών συνθηκών)
2)    γιατί βορειότερα υπήρχε ρωσικός στρατός που μπορούσε πιθανόν να βοηθήσει την επανάσταση.
Συμμετείχαν και διάφοροι βαλκάνιοι ηγέτες (π.χ. Ο Σέρβος Καραγεώργεβιτς
έγινε μέλος της Φιλικής, αλλά συνελήφθη από τους Τούρκους και
εκτελέστηκε, ενώ ο Βλαντιμηρέσκου που ήταν τοπικός ηγέτης στις
Ηγεμονίες, συμμετείχε, αλλά μόνο στην αρχή της επανάστασης).
Τα γεγονότα
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ξεκίνησε από τη Ρωσία και μπήκε στις Ηγεμονίες.
Στις 24 Φεβρουαρίου 1821 κήρυξε την επανάσταση στο Ιάσιο της Βλαχίας
(Ρουμανία). Κυκλοφόρησε φυλλάδια, συγκέντρωσε στρατό και άφηνε να
εννοηθεί ότι πίσω από την επανάσταση θα ήταν η Ρωσία.
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ :
I.    οι πλούσιοι Έλληνες δεν προσέφεραν χρήματα
II.    η στρατολόγηση δεν ήταν ικανοποιητική
III.    ο τσάρος αποκήρυξε την επανάσταση και δεν έστειλε βοήθεια, αλλά
αντίθετα επέτρεψε στον τουρκικό στρατό να μπει στις Ηγεμονίες για να την
καταστείλει.
IV.    Ο πατριάρχης Γρηγόριος Ε’ πιεζόμενος από τον σουλτάνο αφόρισε την επανάσταση.
V.    Ο Βλαντιμηρέσκου θεωρήθηκε προδότης και με εντολή της Φιλικής Εταιρείας εκτελέστηκε
Η πιο κρίσιμη μάχη δόθηκε στο Δραγατσάνι, όπου διακρίθηκε ο Ιερός Λόχος
(στρατιωτική μονάδα από εθελοντές σπουδαστές). Ο ελληνικός στρατός
ηττήθηκε κι ο Υψηλάντης πέρασε στην Αυστρία, όπου συνελήφθη. Λίγο
αργότερα λίγοι Έλληνες πολεμιστές με επικεφαλής τους Γιωργάκη Ολύμπιο
και Ιωάννη Φαρμάκη εγκλωβίστηκαν στη μονή Σέκκου. Ο Ολύμπιος αποφάσισε
να ανατιναχθεί μαζί με τους συμπολεμιστές του, ενώ ο Φαρμάκης συνελήφθη
μετά από δύο εβδομάδες σκληρής αντίστασης και αποκεφαλίστηκε.

Προτομή Υψηλάντη στην Παναγία Σουμελά

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ Β

Ορισμός της Φιλικής Εταιρείας:

Η Φιλική Εταιρεία ήταν μια μυστική οργάνωση που σκοπό είχε να προετοιμάσει την επανάσταση των Ελλήνων. Δημιουργήθηκε στην Οδησσό της Ρωσίας το 1814 με πρωτεργάτες τους Ν. Σκουφά, Αθ. Τσακάλωφ, Εμμ. Ξάνθο, Π. Αναγνωστόπουλο.
Οι δυσκολίες που αντιμετώπιζε:
·      Η διασπορά του ελληνισμού σε μεγάλο γεωγραφικό χώρο.
·      Η ανάγκη διατήρησης μεγάλης μυστικότητας.
·      Η υπερνίκηση των δισταγμών.
·      Η κινητοποίηση ανθρώπων διαφορετικών κοινωνικών ομάδων.
Οι ευνοϊκές προϋποθέσεις για το έργο της:
·      Τα εσωτερικά προβλήματα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
·      Η διάδοση των ιδεών της γαλλικής επανάστασης μεταξύ των Ελλήνων.
·      Η ωρίμανση του αιτήματος για τη δημιουργία ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.
Στοιχεία  οργάνωσής της:
·      Δοκιμασία.
·      Ένταξη και όρκος πίστης.
·      Προβλεπόμενη τιμωρία για τους παραβάτες ο θάνατος.
·      Χρήση ψευδώνυμων και επικοινωνία με κρυπτογραφικό αλφάβητο.
Η ηγεσία της:
Παρέμενε μυστική και ανατέθηκε στον Αλέξανδρο Υψηλάντη, αξιωματικό του ρωσικού στρατού, ο οποίος ανακηρύχθηκε Γενικός Επίτροπος της Αόρατης Αρχής.
Η κήρυξη της ελληνικής επανάστασης στις Ηγεμονίες
Λόγοι για τους οποίους η επανάσταση ξεκίνησε από τις παραδουνάβιες ηγεμονίες:
·      Δεν υπήρχε εκεί οθωμανικός στρατός.
·      Η περιοχή ήταν κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία.
·      Θα μπορούσαν να βοηθήσουν την επανάσταση διάφοροι Βαλκάνιοι ηγέτες.
Η έναρξη της επανάστασης:
Ο Υψηλάντης κήρυξε την επανάσταση στο Ιάσιο της Βλαχίας στις 24 Φεβρ. 1821.
Τα προβλήματα που αντιμετώπισε το κίνημα του Υψηλάντη:
·      Οι πλούσιοι Έλληνες των Ηγεμονιών δεν βοήθησαν.
·      Ο Τσάρος αποκήρυξε την επανάσταση.
·      Ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ αναγκάστηκε να αφορίσει τους επαναστάτες.
·      Ο τοπικός ηγέτης Βλαντιμηρέσκου θεωρήθηκε προδότης και εκτελέστηκε.
Το τέλος της επανάστασης στις Ηγεμονίες:
Μετά την ήττα στο Δραγατσάνι ο Υψηλάντης συνελήφθη στην Αυστρία, κα η επανάσταση απέτυχε.


Ο τάφος του Αλέξανδρου Υψηλάντη


Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

Ενότητα 5. ο ελληνισμός από τα μέσα του 18ου αι. έως τις αρχές του 19ου αι



5. ο ελληνισμός από τα μέσα του 18ου αι. έως τις αρχές του 19ου αι from prasino

Το πρώτο φύλλο της Εφημερίδας

          https://el.wikipedia.org/wiki/Νεοελληνικός_Διαφωτισμός


ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΔΥΣΗΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΙΔΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
ΕΝΟΤΗΤΑ 5
Ο ελληνισμός από τα μέσα του 18ου αι. έως τις αρχές του 19ου αι.

Οικονομικοί  και κοινωνικοί μετασχηματισμοί
Συγκυρίες που ευνόησαν τους Έλληνες πλοιοκτήτες:
·      Η ρωσοτουρκική συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή (1774), που επέτρεπε την ελεύθερη κίνηση των πλοίων με ρωσική σημαία στα Στενά.
·      Οι ναπολεόντειοι πόλεμοι (1797-1815),που είχαν ως συνέπεια την περιορισμένη παρουσία αγγλικών και γαλλικών πλοίων στη Μεσόγειο.

Αποτελέσματα της ευνοϊκής συγκυρίας για τους Έλληνες:
·      Οι Έλληνες έλεγξαν σημαντικό μέρος του εμπορίου.
·      Ελληνικές πόλεις αναπτύχθηκαν σε σημαντικά εμπορικά κέντρα.
·      Ενισχύθηκαν οι ελληνικές παροικίες.
Η στάση της εκκλησίας απέναντι στην επανάσταση:
  • Η ορθόδοξη εκκλησία εναντιωνόταν στις ιδέες του διαφωτισμού.
  • Ορισμένοι, όμως, κληρικοί υιοθέτησαν τις διαφωτιστικές αντιλήψεις.

Οι Φαναριώτες

·      Ήταν Έλληνες από αρχοντικές οικογένειες που κατοικούσαν στο Φανάρι.
·      Ήταν μορφωμένοι και καταλάμβαναν υψηλές θέσεις στην οθωμανική διοίκηση.
·      Τον 18ο αι. διορίζονταν ηγεμόνες στις αυτόνομες παραδουνάβιες ηγεμονίες.

Οι προεστοί

·      Διοικούσαν τις ελληνορθόδοξες κοινότητες και συγκέντρωναν τους φόρους.
·      Είχαν μεγάλη πολιτική επιρροή στους τοπικούς Τούρκους αξιωματούχους.

Οι έμποροι και οι καραβοκύρηδες

·      Βελτίωναν την οικονομική τους κατάσταση.
·      Ενδιαφέρονταν για τη διάδοση των νεoτερικών ιδεών.

Οι κλέφτες

·      Ήταν αγρότες που κατέφευγαν στα βουνά.
·       Επιδίδονταν αδιακρίτως στη ληστεία.
·      Οι αγροτικοί πληθυσμοί συχνά τους υποστήριζαν από θαυμασμό ή φόβο.
·      Υμνήθηκαν στα δημοτικά τραγούδια ως πρότυπα ανυπότακτης στάσης.

Οι αρματολοί

·      Ήταν ένοπλα σώματα οργανωμένα από την οθωμανική διοίκηση για την τήρηση της τάξης.

Οι αγρότες

·      Ξεπερνούσαν το 80 % του πληθυσμού.
·      Καλλιεργούσαν κρατικά ή ιδιωτικά κτήματα που ανήκαν σε Τούρκους.
·      Η ζωή τους ήταν δύσκολη.

Οι απασχολούμενοι στο εμπόριο και τη ναυτιλία

·      Αυξάνονταν με τη συνεχή ανάπτυξη της ναυτιλίας και του εμπορίου.

Κινήματα εναντίον της οθωμανικής κυριαρχίας
·      Το 1770 οργανώθηκε με ρωσική υποκίνηση επανάσταση, τα λεγόμενα «ορλοφικά», στην Πελοπόννησο.
·      Ο Λάμπρος Κατσώνης, απεσταλμένος και αυτός της Ρωσίας, προσπάθησε να οδηγήσει σε εξέγερση τους κατοίκους των νησιών του Αιγαίου.
·      Οι Σουλιώτες συγκρούστηκαν με τον Αλή πασά των Ιωαννίνων από το 1789   έως το 1804.                                             

Ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός
Ορισμός του Νεοελληνικού Διαφωτισμού:
Ο νεοελληνικός διαφωτισμός ήταν ένα πνευματικό – ιδεολογικό κίνημα που επιδίωκε τη διάδοση των διαφωτιστικών ιδεών μεταξύ των Ελλήνων με σκοπό την ιδεολογική προετοιμασία για τον αγώνα της ελευθερίας. Το κίνημα διαμορφώθηκε στα μέσα του 18ου αιώνα και αναπτύχθηκε αρχικά στις παροικίες και σε ορισμένα μεγάλα εμπορικά κέντρα του ελληνισμού (Σμύρνη, Γιάννενα, Χίος).
Κύριες ιδέες των Ελλήνων διαφωτιστών:
·      Συνέδεσαν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό με τον αγώνα για ελευθερία.
·      Θεωρούσαν ότι η εκπαίδευση πρέπει να θεμελιωθεί στις φυσικές επιστήμες και να γίνεται στη λαϊκή γλώσσα.
Η αντίδραση των συντηρητικών λογίων στις ιδέες του διαφωτισμού:
·      Απέρριπταν τις διαφωτιστικές ιδέες.
·      Συνέδεαν την εκπαίδευση με τη θρησκευτική παράδοση και την αρχαΐζουσα γλώσσα.
Οι κυριότεροι εκπρόσωποι του νεοελληνικού διαφωτισμού:
Ο Ρήγας Φερραίος:
·      Πρότεινε τη δημιουργία μιας Ελληνικής Δημοκρατίας που θα αντικαθιστούσε την οθωμανική αυτοκρατορία.
·      Το έργο του Νέα Πολιτική Διοίκηση ήταν έντονα επηρεασμένο από τις ιδέες της γαλλικής επανάστασης και ειδικά από τη ριζοσπαστική της φάση.
·      Πλήρωσε με τη ζωή του το όραμά του.
Ο Αδαμάντιος Κοραής:
·      Θεωρούσε ότι οι Έλληνες, για να κερδίσουν την ελευθερία τους, θα έπρεπε πρώτα να μορφωθούν.
·      Στη γλώσσα ακολούθησε τη λεγόμενη «μέση» οδό: μια ελληνική που δε θα ήταν ούτε αρχαΐζουσα ούτε δημοτική.
Άλλοι σημαντικοί διαφωτιστές ήταν: Ο Ανώνυμος συγγραφέας της Ελληνικής Νομαρχίας, ο Ι. Μοισιόδακας,ο Δ. Καταρτζής, ο Κ. Κούμας και ο Θ. Καΐρης.